Studenten Surf ‘n Turf

Print PDF

De Amerikanen hebben zo’n mooie naam voor een maaltijd: Surf ‘n Turf, kreeft met biefstuk. Zeer populair in Irish~ en Britse pubs in Noord Amerika. Het ontstond door een (belachelijk doch hedonistich) gebruik om de 2 duurste dingen van de kaart terzelfdertijd te bestellen. Iets van het land en iets uit de zee …

Studenten bestellen alleen het duurste als de ouders betalen, maar voor zichzelf zoeken ze hun maaltijd op goedkoopste wijze (want, geld voor het bier besparen). Zo slaan ze pas voedsel in aan het einde van de marktdag, wanneer de poelier de prijs voor de kip laat zakken. Sluitingstijd naderd, en zo’n man wil niet nog een nacht met de kippen blijven zitten. De tomaten dalen snel in prijs, want de volgende marktdag brengen ze niets meer op. Het grote publiek zoekt vers, de student de koopjes. (Kijk maar eens in Groningen na het sluiten van de markt, hoeveel ze nog uit de achtergelaten kartonnen dozen met groenten durven te vissen)
Dus hoe kan zo’n arme drommel nou in z’n kleine kamertje Surf ‘n Turf eten? Door wat goedkoper van het land en de zee te eten. Ik vond dit hapje uit op een vrijdag, na flink wat biertjes. Het was snel klaar, het vulde en … het was lekker! Nu nog steeds een gezinsfavoriet.

Nodig:

• 200 g spaghetti (of ander langvormige pasta, niets kleins gebruiken)
• 250 g gerookte spekblokes (studenten kopen dat in zo’n vacuum geperst blok)
• 400 g tijgergarnalen (diepvries, niet groot, wel goedkoop)
• Potje Carbonara-saus (je dacht toch niet dat studenten zelf hun bechamelsaus maakten, toch?)
• Regio Parmigiana (arme student: dat namaakpoeder)

Zorg dat de garnalen ontdooid zijn, scheelt in wachten. (Haast? Bevroren in vergiet, koud stromend water er over: 3 minuten klaar). Begin met met rustig uitbakken van de spekjes in een hapjespan. Zet ook een grote pan met genoeg water op vuur en breng aan de kook.
Wanneer het water kookt zet je het vuur onder de hapjespan hoger met een scheutje wokolie. Doe zout in de kookpan en doe de pasta erbij. Kook de pasta -lege artis- al dente. Gooi de uitgelekte tijgergarnalen in de hapjespan en roerbak het spek-garnalen goedje. Na 3-4 minuten temper je het vuur onder de hapjespan en doet er het potje bechamelsaus bij. Goed roeren. De saus begint te blubberen ongeveer wanneer de pasta klaar is (tenzij je verse pasta gebruikt). Schep een mok kookwater apppart en giet de pasta af. Uitlekken en nu bij de saus in de hapjespan. Husselen, zodat alles lekker doortrokken is. Te droog? Dan beetje kookwater erbij. Opscheppen maar! (En je zult merken dat je altijd apart, extra de garnalen en spekjes moet opscheppen, die komen nooit mee met de pasta-tang)
En ik strooide in de keuken er altijd al regio Parmigiano (toen, namaak-Parmezaanpoeder) over*, omdat medestudenten aan tafel anders altijd veel te veel van mijn kaas er over deden.

Wat? Alweer geen groenten erbij? Nou, maak zelf een gewenste salade dan. De student slikt wel een vitamine-pilletje uit het Rode-Kruis pakket dat z’n moeder hem maandelijks stuurt (samen met de home made koekjes, soms een vol Albert Heijn zegelboekje en nieuwe sokken of onderbroek …)

[* Note: Nog even nagevraagd bij Onno Kleijn, maar nee, zonder uitzondering hoort er geen gemalen kaas over deze maaltijd, want garnalen. En bij vis ... geen kaas! Maar hij schreef me ook: "Doe wat je zelf lekker vindt." Bij deze ... ]