Joodsche penicilline

« «vorige«||»volgende» »

Nee hoor, we zijn niet ziek. Ik moest weer naar de Sligro voor de wekelijkse lading Aquarius Lemon en Tim was mee. Hij heeft ‘mei’-vakantie (het is nu 23 april) en gebruikt natuurlijk elk excuus om de flat te verlaten (geef hem geen ongelijk). Maar bij zulke groothandels mogen er geen kinderen mee. Te gevaarlijk tussen die hoge stellages met zware trays vol etenswaren en dranken. Dus Tim slaat altijd meteen rechts-af de kantine in. Video-tje erbij en hij vermaakt zich wel een tijdje. Kom ik terug bij de kassa (en kantine), zit meneer heerlijk te genieten van een mok kippensoep. Nouja, een mok cuppasoep met kippige smaak. “Lekker, pappiepap” kreeg ik nog te horen. De barbaar. Tijd om hem (alweer) even echte kippensoep te laten proeven. Gebaseerd op recept van Janneke.

Nodig:

  • 4 grote kippendijen
  • 1 grote ui, in vieren
  • 2 wortelen, in grote stukken
  • 1 prei, schoongemaakt
  • 2 stengels bleekselderij, in grote stukken
  • 2 takjes peterselie
  • 10 witte peperkorrels
  • 1 theelepel zout

Ik deed de kippenpoten in de soeppan en deed er koud water bij, tot zo’n 5 cm boven het platliggende vlees. Dit bracht ik alvast rustig aan de kook. Het beetje schuim dat vormde schepte ik weg. Vervolgens deed ik er de ui, wortel, prei en bleekselder bij. Evenals de kruiden. (Ik vergat de wortel. Ik voelde dat er iets niet klopte, maar wist niet wat, tot ik dit hier begon te schrijven. Dus bij mij ging de wortel er pas na 45 minuten bij…)

Na zo’n 30-35 minuten haalde Dorota al 2 poten uit de soep. Deze wil ze separaat verder opbakken. De andere 2 poten mogen van mij doortrekken.

Nadat alles zo’n 1,5 uur zachtjes heeft staan pruttelen, probeer ik alvast zoveel mogelijk vlees en botten er uit te scheppen. De rest gaat door de zeef, en in de zeefprut zoek ik nog de laatste stukjes vlees. Van het opgeschepte poten pik ik het vlees en houdt deze apart. Vandaag heb ik de groenten weg gegooid, om mogelijke weigeringen van Tim te vermijden. Andere keren doe ik gewoon de groentenprut weer in de soep. ( Nog voor het afkoelen.)

Normaal zou ik m’n bouillon een nachtje laten koelen zodat ik daarna makkelijk het vet kan afscheppen. Deze keer niet. (Je zou nu kunnen proberen met keukenpapier op het oppervlak leggend wat vet te verwijderen, maar het is niet mijn ding)

Ik warm mijn bouillon weer op en kook de vermicelli apart. Dit laatste doe ik als ik wil dat mijn bouillon niet ‘blind’ wordt, troebel. (Deze truc leerde ik eens van Onno Kleyn) Afsluitend doe ik de afgegoten vermicelli bij mijn bouillon, net zoals het kippenvlees(*) en noem dit kippensoep: Joodsche penicilline. Zoals op de foto te zien: veel vermicelli, vinden wij -mannen des huizes- nou eenmaal lekker. Erbij geef ik een -gekocht- Turks brood (pide) en we hebben wat Italiaanse vleeswaren.
Mangiare!

(*) weer een les geleerd: heldere kippenbouillon slaat weer blind als je het kippenvlees toevoegt.

We eten vanavond 1 Turks brood, het ander ligt (uit) te drogen in de oven op lage temperatuur om zelfgemaakte panneermeel van te maken …

 

Tags: , ,

« «vorige«||»volgende» »

6 Comments to “Joodsche penicilline”

  1. Es 25 april 2012 at 10:10 #

    Ik ben dol op (kippen)soep.
    Wat ik doe is kip gaar koken, vlees eraf halen en de botten weer terug doen en dan verder laten trekken. Daarna wel zeven, natuurlijk. ;)
    Turks brood, enige brood dat me nog niet gelukt is zelf te bakken. Ik doe verwoede pogingen, maar het goede recept heb ik nog steeds niet gevonden….

  2. PaulO 25 april 2012 at 10:13 #

    Goh, terwijl het toch stikt van de Turkse bakkertjes (hier toch) waar je advies zou kunnen vragen …

  3. Alexandra 25 april 2012 at 10:20 #

    Ik doe het nagenoeg net zoals jullie, maar voeg een klein beetje koenjit (voor kleur en smaak) toe Aangezien ik heel weinig koolhydraten wil eten, laat ik de vermicelli weg, maar voeg balletjes van kipgehakt toe (heel veel!). I.p.v. koenjit kan je ook wat tijm toevoegen ;-)

  4. PaulO 25 april 2012 at 10:41 #

    Ja, bekend, mijn moeder gebruikte ook kurkuma, dus haar kippensoep (indien zelfgemaakt) was ook altijd gelig. Opvallende eisen toentertijd: vanillevla en kippensoep moesten geel zijn.

  5. Nell Nijssen 25 april 2012 at 12:29 #

    Als ik me zwakjes of ziekjes voel, heb ik maar zin in één ding. Juist, jouw Joodsche penicilline. Er mag van mij dan wel gerust veel prei en wortel in. En vermicelli? Joh, bestaat dat nog?

  6. PaulO 25 april 2012 at 12:43 #

    Dit is (ongeveer) het origineel recept. Maar ik ben gek op ‘gevulde’ soepen en zou dan ook meer prei en wortel doen. Het liefst zo veel dat de opscheplepel blijft recht op staan (mijn test). Nu dus verwijderd voor Tim, de anti-’groen’teman.

    Joh, vermicelli is here to stay! Nog steeds zit het in de (fabrieks)soep. Ik kan het zelfs in grote zakken kopen bij de Turk-om-de-hoek, dus vermicelli is niet echt uniek Italiaans (of Hollands?)


Leave a Reply