Het Laatste Avondmaal

Print PDF

En dan is het zo ver. Het Laatste Avondmaal. Nog 1 keer eten naar eigen keuze voor ik me weer 7-12 dagen moet melden bij de hospitale roach coach. En ik wil … ik denk aan … aan … blanco. Ik weet niks meer. Ik wil nog even lekker eten en ik weet niet meer wat ik wil. Dus gezin geraadpleegd, misschien hebben zij een verlangen naar iets uit eigen keuken voor ze de komende dagen mijn diepvries leeg eten en verder zelf gaan met ‘simpel’ eten?

“Tosti’s” zegt Dorota gehaast. Ze is al dagen van slag en maakt zich drukker om de opname dan ikzelf. Daarnaast wil ze zorgen dat er genoeg schoon en gestreken goed in de koffer zit. Ze is net klaar met een 24h-dienst en doodmoe. Dus geen fantasie en sluimerend verlangen naar een uitgebreid dinner. Tosti’s laat Tim ook juichen. Maar da’s me wat te simpel. Maar warme kaas roept bij mij wel een behaaglijk gevoel op. En ik wil best nog even behaagd worden, mezelf verwennen, warmte … cocooning. Maar niet met die simpele driehoekjes in m’n knuist terwijl ik de ketchup opzwabber, nee, dan wil ik wat lekkerders …kaasfondue!

Nodig:

• 400 g Gruyère Kaas, gemalen
• 400 g Emmentaller, gemalen
• knoflook
• 450 cc droge witte wijn
• nootmuskaat
• witte peper
• borrelglaasje Kirch, indien gewenst
• maizene, indien nodig

OK, ik heb bij de Sligro 2 blokken Zwitserse kaas mee genomen, dus daarom wel wat veel qua gewicht. Je kunt niet alles kiezen. En, aangezien ik geen Esmée heet, ook 3 voorgebakken stokbrooden. En als toppunt van luiheid rasp ik vandaag een keer niet de kaas met de hand, maar ik gebruik de keukenmachine. Dat betekend wel dat het deze keer een kaasfondue wordt zonder het obligate bloedruppeltje (van de rasp), maar ik wou eens iets wilds proberen: kaasfondue zonder bloed.

Tegen etenstijd zorg ik dat de stokbroden klaar zijn en afgekoeld. Ondanks een goed broodmes worden m’n schuine plakken stokbrood anders ‘te plat’ wanneer ik ze warm aansnij. Zo’n 10 minuten voor aanvang verwarm ik m’n wijn in het ‘speciale’ kaasfondue pannetje, gewoon op het gasfornuis (de bijbehorende rechaud mag ook al voorverwarmen). Ik wrijf niet de wanden van de pot in met knoflook, nee ik plet gewoon 2 tenen onder het grote mes en laat ze mee opwarmen. De ene keer haal ik ze er uit voor de kaas er in gaat, de andere keer niet. Ik ruik wanneer de wijn zachtjes begint te borrelen of het sterk naar knof ruikt, zo niet, laat ik de knof er in. Dus wanneer die wijn zachtjes begint te borrelen doe ik beetje bij beetje de gemalen kaas in de wijn. Vuur zachter, flink blijven roeren. Beetje bij beetje laat ik zo de kaas smelten, tussendoor telkens mijn houten lepel uit de vloeistof halend om te zien hoe dik het is. Ik wil een mooie brede lijn van de pollepel af zien komen. Stroperig. In de originele recepten wordt er ook een glas kirch in de fondue verwerkt. Ik vindt dat zonde van de kirch en de fondue. Drink -als chef- een glas kirch en val daar de fondue verder niet mee lastig. tegen de tijd dat de consistentie van de kaasfondue goed is maak ik het af met een beetje witte peper en nootmuskaat naar smaak.

Aan tafel heb ik (voor eigen gebruik) nog een pepermolen zwarte peper staan. Ik vindt flink peper over de fonduebrok voor het nuttigen ontzettend lekker. De vorige keer had ik naast de stokbrood ook geroerbakte tijgergarnalen, wortlebolletjes en nog meer ongein om aan de vork te prikken en door de fondue te halen. Nu wou ik alleen stokbrood doen, maar toen ik een doos biologische kastanjechampignons zag kon ik het niet laten deze mee te nemen. Even kort gekookt in een groentenbouillonnetje kunnen ze ook lekker door de kaasfondue. Smullen maar!

Voor Tim, die (nog) niet echt dol is op de kaasfondue heb ik wat plakken raclette-kaas meegenomen. Met het kleine raglette-stelletje(*) kan hij zelf wat spelen met kaas smelten en dan z’n stukjes stokbrood en knakworst bedruipen. Natuurlijk met de welbekende fles ketchup in de buurt. Maar goed, als hij ook maar smult en meedoet … Bakje appelmoes toe.

(*) OK, wie heeft het raclette-stelletje geleend en nog niet terug gegeven?