Première 2 – Sloppy Joe

« Zou je’m niet … «vorige«||»volgende» Cucina Povera – Spaghetti con spinaci e... »

Nu even geen doekjes er om heen winden: ik heb door ziekte al maanden lang geen werk, de thuiszorg organisaties waar Dorota voor werkt zijn niet bepaald ‘regelmatig’ met de uitbetalingen en dus moeten we tot de volgende storting even op de centen passen. Goedkoop leven, en dus ook goedkoop eten.

Maar ik zit dus al sinds de ziekenhuisopname met Sloppy Joe in mijn hoofd. En na zo’n hospitaal-periode waar je veel te weinig vlees (naar mijn norm) kunt eten wil je nu wel eens een vleesgerecht. En dat is dit zeker. Het gaat in z’n geheel om geruld gehakt. Goedkoop, nietwaar? Het is me niet geheel duidelijk wanneer de Sloppy Joe is uitgevonden, maar het werd geboren in Joe’s café in Sioux City (Iowa) als variatie op de toenmalige, populaire “loose meat sandwich”, een soort broodje los vlees.

Behalve lapjes vlees vervangen door gehakt wordt hier ook tomaten(saus) in verwerkt, eventueel nog met wat groenten, naast de standaard uien en pepers (of paprika’s, het is me nooit duidelijk wat ze in het Engels/Amerikaans hiermee bedoelen) Het doet me denken aan een broodje gemalen hamburger, maar natter, door de tomatenstukjes die door het mengsel verdeeld zitten. Ik zag bij verschillende recepten groene paprika voorbij komen, en daarna allerlei variaties van wortel tot bloemkool. Maar aangezien ik het een western-lunch vindt (ook al eten we het als dinner) beperk ik het -vandaag- tot ui, wortel, paprika en bliktomaat …

Nodig:

• 500 g gehakt (ik nam h.o.h i.p.v. rundergehakt)
• 1 groene paprika, in 5 mm blokjes
• 1 ui , in 1 cm reepjes
• eetlepel tomatenketchup
• scheutje Worcestershiresaus
• blikwortel, in cm lange stukjes
• bliktomaat, in dit geval tomatenstukjes op sap
• paprikapoeder, peper, zout
• broodjes

OK, even alvast over het brood. Dat zouden de gewone hamburger buns moeten zijn, die je in 2 gesneden even op het snijvlak roosterd. Ik wou wat groters en liep die keuze voorbij. Ik zocht de grotere bollen die je wel bij de Turk-op-de-hoek kunt vinden, ze zijn niet zacht, maar ook niet hard. Ik wou daar een pocket in snijden en ze dan vullen (minder geklieder) zonder broodgrillen. Een soort formaat Italiaanse bol. Natuurlijk was het uitverkocht. Maar post-operatief was tijdens dit winkelen toch m’n energie op en heb ik vandaag dus maar makkelijk gekozen voor een Turkse pide. Dan gaan we maar kliederen….

Ik begin met het fruiten van de ui (alleen die lucht maakt me al gelukkig), maar reeds na een 5-tal minuten doe ik het verbrokkelde gehakt er bij. Met de spatel blijf ik het gehakt splitsen tot steeds kleinere, bruinende korrels. Ik roer er de eetlepel tomatenketchup door om even mee te bakken Al snel voeg ik de paprika er bij. Na weer een 4-tal minuten doe ik het hele blik tomatenstukjes er door en roer. Vervolgens nog het obligate scheutje Worcestershiresaus. Nu is het nog te vloeibaar, maar ik las dat ik het zachtjes -open- nog een kwartiertje moest laten pruttelen om de smaken te verdelen en de boel wat in te laten dampen (ik zie zo’n kettle boven het vuur van de cowboys voor me, het komt niet op een minuutje aan) Tegen het eind doe ik nog de stukjes blikwortel er bij (want die zijn al zo zacht) en maak alles op smaak met paprikapoeder, peper en zout.

De pide snij ik in kwarten en de 4 stukken dan maar horizontaal doormidden. Per persoon kan ik zo de 2 snijvlakken even op de grilpan roosteren. Eenmaal klaar beleg ik de onderste helft met het gehaktmengsel, doe de 2e helft er op en roep dat de eerste Sloppy Joe klaar is …

Naschrift: Mijn gehakt was op het eind niet zo donker als wat ik zag via Google-images. Mogelijk vergeet ik nog een toevoeging dat het totaal-plaatje donker bruin maakt. Volgende keer zou ik de hoeveelheid paprika halveren op de 500 g, en de boel wat meer spicy maken met cayenne-peper …
Tim vond de Sloppy Joe na 2 happen totaal niet lekker (hij ontdekte de groene paprika) en heeft pide met worst gegeten … de barbaar.

Note: Wat? Moest er dan niet wat blaadjes sla onder dat gehaktmengsel op dat brood? Eh … eigenlijk wel, maar ik ben dat vergeten en als de Grote Vleeseter denk ik in ‘my defence’: die cowboys zwierven nou ook niet over de prairie met kroppen sla, nietwaar?

Tags: gehakt, paprika, Sloopy Joe, tomaat

« Zou je’m niet … «vorige«||»volgende» Cucina Povera – Spaghetti con spinaci e... »