De soepkist
« Risotto – de basis «vorige«||»volgende» Hemelvaart – Rollende keukens 2012 »
Print 
PDFVandaag (zaterdag) dacht ik er tenminste even aan: nieuw soepkistje kopen. Ik had al eerder bij de “PrijsStunter” (een soort Action) plastiek kistje gezien. Een soort naaikistje, doorzichtig, met op sommige plaatsen een ronde bolling in het deksel. Mogelijk voor klosjes garen of zo. Nou hou ik me totaal niet bezig met kleding naaien, noch herstellen (gat in sok of onderbroek – weg er mee!), maar een Foodie denkt wel aan z’n keuken & voorraad. En voor een prijs van € 2,29 kon ik dat niet laten liggen. Dat de cassière € 1,50 afrekende vond ik mooi. Hé, ik ben niet de aangewezen persoon om met zo’n geleerde, ervaren juffrouw in discussie te gaan die na een gedegen opleiding met een scanner+kassa kan omgaan …
Nou was al lange tijden m’n oude soepkistje te klein. Voor mijn voorraad kruidenbuiltjes en de bouillonblokjes. Eigenlijk zaten er op dit moment alleen een assortiment kruidenbuiltjes in. Het was een echt, origineel, Sacher-torte kistje uit Wenen. Ooit in een verliefde bui meegenomen na een congres in Wenen inzake “veterinaire zahnheilkunde’ (alwaar het hotelpersoneel dacht dat ik -als drs. P- wel op jonge leeftijd zeer geleerd moest zijn; men dacht namelijk dat drs. een meervoud was van Dr.). Bij vertrek uit Wenen reed in nog snel even langs Hotel Sacher voor mijn meisje. En dat kistje heeft -na genoten lediging- altijd gediend als kruidenkistje, en werd al snel ‘De Soepkist’ genoemd. En toendertijd met mijn zeer beperkte kookunst was dat genoeg voor mijn voorraad.
Maar nu ben ik de Foodie Familias! En al maak ik graag nu zelf mijn bouillons, er zijn tijden dat men wenst te grijpen naar iets dat snel klaar is. Enter de grote variatie aan kruidenbuiltjes ende bouillonblokjes. (Snel naar de kist lopen en tellen…) Wel 10 soorten bouillonblojes en (op dit moment) 3 soorten kruidenbuiltjes. Bij de bouillon zit 1 doosje Arabische bouillon, maar weet nog steeds niet wat het is. Ik zag het bij de Afgaan-op-de-hoek en impulsief kocht ik het. En 1 vakje met 3 dezelfde, doch onbekende bouillonblokjes. Want aangezien mijn builtjes in De Soepkist lagen, bivakkeerden de doosjes bouillonblokjes als satelieten in de omgeving van De Soepkist. Losse doosjes -herstel- losse, geopende doosjes. Want zoals ze open gingen, zo kreeg je ze never nooit meer dicht. Dus na jaren lagen er losse doosjes & losse bouillonblokjes rondom De Soepkist in de keukenkast. Kortom, het werd wel een zootje. Hence, de 3 onidentificeerbare bouillonblokjes. Zilverkleurige verpakking met als opdruk … niks! Heb de (inmiddels verloren gegane) vierde opengescheurd en geroken: zout en ‘kruidig” … maarja, datzelfde ruik je als je de bekende blokjes uitpakt van kip- en runderbouillon. Dus dat helpt me niets.
Maar nu, afsluitend: er bestaan zo veel soorten bouillonblokjes, hebben jullie ooit varkensbouillonblokjes gezien?
-
- Het Sacher kistje, de oude soepkist
-
- De nieuwe (moderne) soepkist
Natuurlijk, had Nikita-poes belangstelling voor de luchtjes uit de nieuwe kist (visbouillonblokje?)
Note: nieuw probleem, de nieuwe Soepkist past niet in het bekende keukenkastje …
Tags: bouillon, Kruiden« Risotto – de basis «vorige«||»volgende» Hemelvaart – Rollende keukens 2012 »
17 Comments to “De soepkist”
Leave a Reply
Facebook
Flickr
RSS
Youtube
Twitter
LinkedIn
FourSquare
GooglePlus
Skype
Email
Veterinaire zahnheilkunde?? Jij bent all round ofzo? Nu begrijp ik je interesse in de tanden van onze pup.
Zal gelijk vertellen dat de meeste tanden eruit zijn en dat er flinke voor terug aan het komen zijn. Zitten nog een beetje verstopt in het tandvlees.
Oh! En mooi kistje. En jammer dat hij niet in het keukenkastje past. En zo krijg je vanzelf een nieuwe keuken!
Tja, bij het afstuderen verdiept in 2 richtingen: cosmetische tandheelkunde (o.a. fotomodellen) en veterinaire thk: elke donderdag naar Utrecht (opleiding diergeneeskunde) honden en katten behandelen (en hopen dat er eens een tijger of olifant hulp nodig had …helaas niet dat jaar)
Zo, dat ziet er geordend uit! Ik durf nu helemaal niet meer in mijn ‘kruidenla en nog wat’ te kijken. Maar ik ga die echt eens een keer opruimen. Alleen…………net zoals die andere keren schijnt de zon dus………naar de markt enz. ;-o) Maar ik ga geen verse bloemkool meer kopen. Ik kocht gisteren bij de Lidl, jaja Groenteman van het Jaar, een mooie bloemkool. Toen ik bezig was deze van zijn schutbladeren te ontdoen gaf deze zijn geheimen prijs. Hij huisvestte een familie slakken tot in het zevende nageslacht. Tot mijn ontzetting begaven ze zich, met bewegende voelsprieten, richting mij. Dit was te veel van het goede. Ik heb de bloemkool, al griezelend, met slakken en al in de vuilniszak gekieperd. Ik koop alleen nog maar bloemkool uit de diepvries. Maar eerst wachte tot ik dit trauma heb verwerkt. Alhoewel; ik ken mensen die ze met knoflookboter eten! Maar dan moet je die slakken wel apart kopen (ook bij de Lidl). Je krijgt ze niet, zoals ik, cadeau bij de bloemkool. Paul en gezin: goed weekend!! ;-o)
Gnetver, daar zou ik ook van griezelen. Denk dat m’n moeder daarom vroeger altijd gekochte groente in gezout water legde, om de slakken en ander gespuis voor het koken te verwijderen …
Maar zo’n ervaring zou mij ook voor enkele weken richting Iglo sturen.
(En ik wil straks een verse groente kopen, weet-nog-niet-welke, om een soepje te maken voor bij de tosti’s vanavond … ik neem vergrootglas mee …
Gelukkig dat jij het ook zou doen, want ik voelde al weer zo’n overgevoelig type. Ik weet dat ik die bloemkool in zout water had kunnen leggen, maar er zaten zoveel slakken in en ze hadden vast eitjes gelegd. Ik hoef dan niet meer! Vandaag maar broccoli…………..uit de diepvries!!
Net terug van boodschappen. Het wordt hier Oma Soep. Het geheim van haar soep bleek dat ze een bepaald bouillon gebruikte en een pakje (poeder) ossestaartsoep. (Niks verse oma-soep dus)
Nou, als de soep maar lekker is. Dat is het enige dat geldt!! ;-o)
Ja, vreemd, maar juist die combinatie met dat pakje ossenstaartsoep geeft je de herinnerde smaak van oma’s soep. (Zullen de E-nummers wel zijn), want eens alles zelf vers gemaakt vanaf de verse ossenstaart en rijpe tomaat, en er toch ontbrak toen iets …
(hé, ik zie dat ik daar niet over heb geschreven. Weer een onderwerp!)
Ja, inderdaad iets om over na te denken. Mijn moeder, de oma van Es (en nog andere kleinkinderen) was een ‘pure’ kookster. Alles vers, alles in de zelfde mooie geometrische vormen gesneden. Alle ingewikkelde boemboe’s maakte ze zelf in de tjobek (mortier) en met de moentoe (vijzel). Haar kookboek (Catenius van der Meijden en nu in het bezit van Daan)en deze twee atributen sleepte ze van Jappenkamp naar Jappenkamp achter haar aan, alsmede haar drie kinderen. Niet in dezelfde volgorde, dat wel dan weer. Ze was een intelligente en zeer humoristische vrouw met een uitgesproken Westerse inslag. Maar haar Indisch kookboek (op haar huwelijksdag gekregen) en tjobek en moentoe moesten mee. Zo’n steenen (moet ik wel zo schrijven, want al zo oud) tjobek weegt minstens drie kilo. Es heeft die nu in haar bezit. Maar dit alles als een prelude. Mijn moeder maakte ook soep o.a. bruine bonensoep; heerlijk. Geheim ingredient was: een zakje ossestaartsoep (of twee al naar gelang de eters). Ossestaartsoep (ik geloof van Royco; ze hing aan merken)bereiden, kleine gehaktballetjes mee laten trekken, blik uitgelekte bruine bonen (wsch. van Hero, want merk) meewarmen en op het laatst fijngesneden prei en nee geen platte peterselie, maar fijn gesneden bladselderij. Wij aten dat dan met rijst. Voor mijn vader en moeder en twee zusjes kwam er ,eigengemaakte, sambal bij. Niet voor mij, want ik kon daar niet tegen. Paul, bruine bonen met rijst gaat goed samen. Het geheim van een pakje ossestaartsoep zit wellicht in de goede, warme herinneringen? Mooi dat je oma die herinnering heeft nagelaten; wees er zuinig op! ;-o)
Gompie, klinkt lekker. Moest ik ook maar eens namaken …
Ja, sommig gereedschap is heilig blijkbaar.
Ik had de slakken gewoon geserveerd erbij met kruidenboter.
:p
Vreemd genoeg zijn niet alle slakken lekker/eetbaar. En eigenlijk moet je dan nog eerst de slakken ‘ontslakken’ door ze een paar dagen een bepaald dieet te geven …
Es, ik vis ze uit de vuilniszak, want ik heb ze nog en ze verhongeren echt niet met zo’n dikke bloemkool. Dan neem ik op 9 juni wel voor je mee. En slakken? Mijn tandarts (!) kweekt ze en vertelt erover als hij mijn mond verzorgt. Hij denkt steeds bij wat kokhalzende bewegingen van mijn kant, dat het slangetje (of zo) te diep in mijn keel ligt. Ook dat hij ze ontslakt………..ooh welk kind, welke tandarts (al ben jij dat, gelukkig, niet)is te vertrouwen??
Oh, zal Es blij zijn, ma heeft wat te eten meegenomen uit de vuilnisbak …
Wees blij dat je een vertellende tandarts had, dat is de afleiding. Je moet pas echt oppassen als hij stil wordt (en de assistente ook…)
Ja, zal ze vast blij mee zijn ;-o)
Prima dat mijn tandarts veel vertelt hoor, maar moet dat nou per se over slakken zijn? Maar het is een goede en vriendelijke tandarts die Rob heet. Hij is echt aardig en zijn, Franse, vrouw ook. Zij assisteert hem. Enneuh……….hij vertelt ook wel over andere dingen hoor! Vooral over toen hij nog op Aruba werkte.
En tandartsen moeten nou eenmaal veel vertellen, want vragen stellen kan alleen als de vingers uit de mond zijn (ivm praten). Dorota vindt mij zo’n zwijgzame man en staat altijd verbaasd over hoeveel ik praat wanneer ik patenten behandel. Maar ja, eenmaal thuis ben ik ‘uit geluld’ en wil ik rust …
Ik krijg altijd de slappe lach als ik je stukjes lees. Ik mis dus je dagelijkse stukje, maar goed ik kan wel wachten tot morgen. Dorota heeft al een baan waar ze veel plezier in heeft, maar anders had ze ook wel je assistente kunnen worden. Hoort ze je ook eens praten! Mijn tandarts stelt gerust vragen als hij met zijn vingers in mijn mond zit (hoe gaat het met….) en dan probeer ik nog altijd antwoord te geven.