Relax – Insalata Caprese

« Bali – Bergen op Zoom «vorige«||»volgende» Vuilniszak voor de deur. »

Sorry, gisteren even geen blog. Ik was eergisteren een fijn middagje naar mijn zusje. Kwam er wel aan met een lokale donderwolk boven de kruin want van die 3 tunnels bij Liefkenshoek was de laatste afgesloten, dus ik mocht in kolonne achter de lokale Belgen aan om via dorpjes met onbekende namen weer op de ring achter de Kennedytunnel te komen. Dacht dan maar via St. Niklaas naar Hulst te rijden, maar eenmaal in die stad was ook alles richting Hulst afgeplakt en afgezet. Dit met 1 bordje “omleiding” en zoek het verder zelf maar uit. Laten we kort zijn, ik ben helemaal via Oostakker en Zelzate na uur en 3 kwartier in Terneuzen aangekomen. Dit omdat D. bang is voor de langste tunnel van NL. (Maar: voor de korte terugweg heeft ze -onder jas verstopt- me toch deze tunnel laten nemen en 50 minuten later stond ik voor onze woonst. Moedig!)

Maar goed, de lokale donderwolk verdween al na 5 minuten in de heerlijke tuin bij Roly, genietend van een goed kopjen koffie. Zwager Jan kwam al snel met de buit uit Italie, meegenomen voor ondergetekende. Een flinke zak gedroogde porcini, een fles lokale olijfolie, een grote tube dubbel geconcentreerde tomatenpuree (handig als ze weer 1 lepeltje puree in een recept vragen, want wat doe je met de rest van het blikje? Verder een mooie, droge worst van wild zwijn. Daar kan ik wel wat mee doen. En een potje composta di cipolle rosse (rode uien compote).  Zelf hadden ze nog een stuk of 7 potjes van verschillende smaken. Blijkbaar staan daar wanden vol met verschillende smaken in de winkel, Pegna (www.pegna.it). Jan en Roly wouden de dag voor vertrek nog veel meer kopen, zoals bloemsoorten en pasta’s -maar helaas- vergeten dat het (alweer) een nationale feestdag was, dus alles gesloten…

Jan ging met Dorota en Tim lekker wandelen langs de Westerschelde. Tim met emmer en schep om langs de waterkant te graven naar schelpjes. Maar bij de ontdekking van een wel ’3 cm groot!’ krabbetje rende de stoere scout in record tijd de dijk op en is niet meer van het gras af gekomen …

Zusje en ik konden even rustig bijpraten in die tijd, want zo veel komen we nou ook niet bij elkaar bezoek. Niet wetende of we deze keer wel of niet bleven om te eten had ze -verstandig- een heerlijke pan Gentsche stoverij gemaakt. Raakt het niet op? Volgende dag is die nog lekkerder! Jan maakte verse, zelfgesneden Franse frietjes. Goede keus, elk kind lust friet. En ook zo komt ‘tante Roly’ in het goede boekje. Ook al at hij maar 1 brokje stoofvlees, hij wil over 1 jaar zelfs eens 3 nachten gaan logeren daar. Jammer voor zus, de hele pan stoverij ging leeg.

Maar tegen het eind van de maaltijd begon ik weer rugpijnnen te krijgen, snel gevolgd door krampen en spasmen. Dus -helaas- snel pijnstiller gevraagd en gezin ingeladen om zo snel mogelijk thuis te zijn. (Dus daarom moest D. zo moedig zijn, omdat ik nu echt wel door de Westerscheldetunnel wou). In de meest onmogelijke houding achter het stuur reden we naar huis. Eenmaal thuis op bed leek ik wel aangesloten op schrikdraad. Ik heb geen fijne nacht gehad …

Dus vanmorgen meteen via assistente huisarts een lab-briefje opgehaald en bloed laten prikken. Ik wacht momenteel op de uitslag. Verwacht weer ziekenhuis opname wegens uitdroging. Dorota is niet blij met de situatie, want zij heeft een paar 24h-diensten staan en wie zorgt voor Tim als ik opgenomen ben? Dus werk afzeggen -minder verdienen- terwijl ik weer nutteloos ben. Volgens Dorota had ik toch niet de Avond-4-daagse moeten lopen, en zeker niet zaterdag zo vet moeten eten (want ‘buikloop) ‘Wat we die dag dan aten? Nou, na al die pasta’s tijdens de wandelweek wou ik even (ouderwets?) aardappelen, vlees, groenten. In dit geval aardappelen, haricots verts met blokjes spek en uitgebakken speklapjes. En omdat Dorota maar 1 speklapje nam, at ik er drie…. Fout … blijkbaar. Maar ik had zo’n trek in zout vlees.

Dus nu ben ik een beetje zwak. Wat dan vanavond voor het gezin maken? Brood, dacht ik. Goede bodem. En ik zag bij de groentenboer dat ze nu echte coeur de boeuf tomaten hadden. Dus mijn plan is geworden:

• insalata caprese
• knoflook garnaaltjes
• ciabatta
• komkommersalade
• gegrilde kipfilet (want vlees moet er wel bij)

Via de ciabatta die ik van te voren afbak, kan ik crostini’s of bruschetti maken, dit samen met het gekregen potje composta di cipolle rosse, plakjes wild-zwijn-worst, sardientjes, tomaat etc.

Voor de caprese heb ik mooie, echte buffel mozzarella gekocht en verse basilicum. Nou nog even het gevecht aangaan om mooie, dunne plakjes mozzarella te snijden (zou het me eindelijk lukken?), samen met de plakken coeur de boeuf  en gescheurde basilicum. Volgens mij moet dat wel een mooie foto voor dit blog opleveren. Een zonnig gerechtje. Niet omdat het zo zonnig is, maar omdat ik de toekomst zonnig wil inzien ..

Tags: insalata caprese

« Bali – Bergen op Zoom «vorige«||»volgende» Vuilniszak voor de deur. »