Mannen onder elkaar
« Eerste vakantiehap – kaasfondue «vorige«||»volgende» Physician, heal thyself »
Print 
PDFDorota heeft weer een 24h-dienst, Tim heeft vakantie, het is weekend, dus vandaag moeten de mannen zonder vrouwelijke inbreng (lees: bemoeienis) overleven.
Tim heeft de woonkamer geclaimed en zit -met luide TV op achtergrond- achter de pc te gamen. Heb het lef de zender te veranderen, want tijdens de games (die ik niet eens begrijp) volgt hij de avonturen van Disney XD en Nickelodeon. Ik zit met TV en pc op de studeerkamer en lees en reageer op Facebook en Twitter, bekijk de updates in mijn Google Reader en schrijf wat op m’n blog. Tim en ik kletsen niet zo veel. Mannen onder elkaar. Ik loop naar de koelkast en pak 2 droge worsten, op weg naar de studeerkamer leg ik er 1 naast Tim z’n toetsenbord. Zonder woorden grijpt hij de worst en hangt hem in een mondhoek, en gamed verder. Geen woorden nodig, mannen onder elkaar. Ik lees de zaterdagkrant.
Dorota heeft alle zwemspullen van Tim klaar gelegd en we vertrekken wat eerder van huis. Eerst bij de dierenarts langs voor speciale voederbrokjes voor Max. We rijden in stilte. Bij de dierenarts aangekomen vraagt Tim: “Zitten er grote honden bij de dierenarts?” “Ik weet het niet.” Tim loopt zwijgend mee. We betalen voor de brokken en rijden vervolgens richting zwembad.
Op de snelweg vraag ik hem de instructies te herhalen voor de hurksprong, de startduik en waar hij op moet letten bij het onderwater zwemmen van de 9 meter. Naderhand zet Tim z’n CD met gedownloade liedjes op. Michel Télo, ZZ-Top, the Black Eyed Peas, AC/DC, Lucia Dala, Bruno Mars,. Hij danst in z’n stoelverhoger. Maar ook kunnen we in stilte luisteren naar de cello Suite no! van Bach of Pachelbel’s Canon. Mannen onder elkaar.
In het zwembad help ik Tim met z’n zwemschoentjes; vervelend kleine gespen zitten er op die afschuwelijk plastiek sandaaltjes. Het is de laatste zwemles voor de Grote Vakantie. Het thema is (alweer): Piraten. Dat waren we vergeten. Dus Tim is niet verkleed. Vinden we geen van beiden erg. Mannen onder elkaar. Tim zwemt en feest mee, ik lees de rest van de zaterdagkrant.
Na de zwemles komt Tim (zoals altijd) met open gulp uit de kleedkamer. Ongekamde haren. Ik heb al voor hem een frikandel-met-mayo en een cola besteld. Zelf wacht ik op een saté babi met stokbrood. Ik wijs Tim op z’n gulp, maar doe niets aan zijn haar. Tim schuift stiekem 2 stukken frikandel naar een zwemvriendje dat van z’n moeder geen frikandel mag hebben Ze merkt er niets van. We gniffelen: mannen onder elkaar.
We rijden naar de Jumbo in Steenbergen. We hebben niet veel nodig. Het plan is een kliek bloemkool-wortelsoep op te maken, daarna de zelf gesneden en voorgebakken frieten te eten. (Groenten? Moet dat? OK, plakken hete augurk van Esmée.) We lopen zwijgend langs de kruiden waar ik de nootmuskaat pak. Al een week was dit op, en dan merk je hoe vaak je het toch gebruikt (witlof, puree, bloemkool, bechamel). We lopen verder. Ik merk dat Tim net zoals ik zich kan irriteren aan weekend-echtgenoten. Mannen die alleen in het weekend mee gaan boodschappen doen in een supermarkt. Mannen die verbijsterd rondkijken, die altijd verdwaald zijn en ‘tegen de stroom’ in lopen. Liefst nog met een karretje overdwars. Ze merken niet dat ze voor ons -doorgewinterd inkopers- als tempoverlagende obstructies midden in gangpaden staan Mannen die hun winkelwagentje helemaal langs de koelvakken van de vleeswaren zetten, zodat er minstens 3 mensen niet meer bij de ham kunnen. De ervaren inkopers houden hun karretje in een 45- graden hoek t.o.v de koelvakken. Zo kunnen andere mensen ook bij het koelvak en sta je toch niet dwars op het gangpad. Ik hoor Tim grommen terwijl hij een kar van een ander uit de weg duwd. Hij kijkt eerst vernietigend naar de weekend-man en vervolgens naar mij voor goedkeuring: mannen onder elkaar.
De conversatie in de Jumbo beperkt zich tot “Satésaus of mayo? (bij de frites)”, “Satésaus.” Zo kan het dus ook: mannen onder elkaar.
Op weg naar Bergen op Zoom rijden we de ‘toeristische route’, geen snelweg maar door de landerijen. Ik wijs Tim op de akkergronden en we raden wat er staat. Ik wijs hem op de bonte en de rode koeien. Z’n moeder is er niet en van mij mogen alle ramen open tijdens het rijden. Drogen z’n haren sneller. Nu kan hij ook met z’n arm buiten het raam. Ik laat hem handbewegingen maken in de rijwind en probeer het vleugelprincipe uit te leggen. Maar de uitleg inzake air-flow en onderdruk en turbulenties gaan verloren, samen maken we vliegbewegingen met een arm uit het raam. De muziek moet harder want de wind is soms oorverdovend. Een stel wielrennerfanataen schrikken als we ze fladderend inhalen. We horen er 1 vloeken. We lachen en ik geef wat extra gas: mannen onder elkaar.
We komen thuis. Ik zet de inkopen in de koel- en voorraadkast. Tim is met Max achter de pc gekropen. De pauzeknop wordt gedepauzeerd. Het spel gaat verder. Ik keer terug naar de pc en schrijf dit blog. Nikita onderzoekt de emmer met nieuwe brokjes voor Max en begint te zeuren: typisch een vrouw.
-
- Bloemkool-wotelsoep
-
- Frites, mayo & satésaus, hete augurk van Esmée
10 Comments to “Mannen onder elkaar”
Leave a Reply
Facebook
Flickr
RSS
Youtube
Twitter
LinkedIn
FourSquare
GooglePlus
Skype
Email
Dat klinkt als een lekker ontspannen en gezellig dagje zo met z’n 2tjes.
‘t Viel me ook op dat toen Dorota terug was Tim weer veranderde in een kletsmajoor …
En Tim zal vast ook weer anders zijn als hij met Dorota alleen is en jij er niet bij bent. Andere sfeer.
Maar wat je schreef over samen in de auto lekker hard rijden. Doen Frank en zoon (12 jaar) ook. Dan hebben ze vaak de beste gesprekken.
Ja, en alles wat ik vertel onthoud hij ook beter omdat in de auto er geen afleiding is van kitten, computer, TV of wat anders. Alle aandacht voor (de weg) en het gesprek. Hij zit tegenwoordig ook voorin, en z’n moeder zit (liver) achterin …
Nou ben ik toch wel heel nieuwsgierig hoe de friet smaakte!! Soep ziet er lekker uit en de friet ook! Tja, mannen onder elkaar…………….ik ga er lekker niets over zeggen!
Tim vond ze ‘te bruin’, maar vreemd genoeg waren ze (nog) rededelijk zacht. Denk dat het komt omdat Dorota de frieten heeft gewassen/gespoeld na het snijden. Dat zou je eigenlijk niet moeten doen vanwege het zetmeel …
Deze waren 5 minuten voorgebakken op 140 graden voor dat ik ze invroor (ergens in mei geloof ik)
Ik vond dit (meerdere sites) op Google. Dit had ik ook al vaker gelezen, vandaar mijn vraag hoe de friet smaakte.
Blancheren is een term waarbij je kort in heet zout water iets kookt (dus toevoegen aan heet water), met name groene groentes om de groente kleur te behouden en bacterie te doden, van garen is daarbij geen sprake.
Je kan aardappels ook heel goed blancheren, veel gezonder dan olie of vet.
Kook ze dan halfgaar zodat het zetmeel luchtig wordt (let op de kleur die word van geel naar lichtgeel), goed uitwasemen en dan koelkastkoud in de hete frietpan van 185 graden, dat is 5 tot 10 graden heter, maar de pan koelt snel af. Hoe lager de temperatuur, zoals bij voorgaren in olie of vet, hoe meer de aardappel zich volzuigt.
Hoe sneller je voorgekookte friet kan invriezen des te kleiner de ijskristallen. Doe dus wat de fabriek ook doet, spreidt ze uit op een bakplaat en schuif die van de koelkast naar de vriezer. Eenmaal uit de vriezer 1 keer voorfrituren en daarna nog 1 keer frituren.
Kijk, alweer ander advies. Soms kan veel lezen verhelderend zijn, maar nu blijkt: niet altijd.
Luister niet naar mijn moeder. Dat bruine komt van de hoeveelheid suiker en dat verschilt per oogst.
“vrouwen onder elkaar”
Leuk stuk Paul!
Kon die suikers er niet aan af proeven …