TV-dinner
« Nationale hap «vorige«||»volgende» Doggy bag »
Print 
PDFVandaag schrijf ik niet over koken. Geen recept. Ik ben deze zondag grotendeels alleen thuis en ik ben even niet in de stemming om te gaan koken. Dorota is met Tim naar Rotterdam. Blijkbaar is er een open dag bij Feyenoord en Raymond -als trouwe supporter- wou Tim dit alles laten zien. Ze doen maar, mij interesseerd voetbal niet zo bijster veel …
Doordat ik in het ziekenhuis lag en dus geen inkopen heb gedaan, heeft Dorota gezorgd dat er een TV-dinner aanwezig is. (Tekenend voor het niveau van kookkunst als ik weg ben). Dus ik ben opgezadeld met een microwave bak met rijk gevulde, Chinese bami (A.H.) en 2 bakjes Mora varkenssaté met pittige pindasaus. Nou ja, flinke schep sambal en scheut ketjap er over en ik zal vandaag niet zeuren. Tim en Dorota krijgen in Rotterdam ‘draadjesvlees‘ gemaakt door Dorota´s zusje Ania. En natuurlijk zal Tim het daar wel heerlijk vinden, terwijl hij bij mij er nooit een hap van wil eten. Niet goed voor mijn zelfvertrouwen. Komt het omdat ik wel vet aan het vlees laat zitten, want dat smelt bij het sudderen en geeft juist de smaak. Komt het omdat ik echte boter gebruik en geen flesje bak & braad? Omdat ik kruiden zelf uitzoek en niet een Silvo stoofkruiden melange? Weet mijn zoon niet hoe het moet smaken? Of is mijn smaak wereldvreemd geworden?
Tim roept de hele dag om eten, maar weigert komkommer en wortel te nemen. Vraagt alleen ongezonde dingen. Echt eten interesseert hem maar matig. Nee, dat hij ooit nog eens zou mee doen met Junior Chef kan ik welvoeglijk op mijn buik schrijven. Alhoewel, van die buik moeten we maar even af blijven. Ik heb flink pijn. Omdat ik met een infuusnaald in m´n hand zat kon ik het stoma-onderhoud niet echt goed uitvoeren. Gevolg: lekkage bij de plak. En met zo weinig darm betekend dat de vloeistof nog rijk is aan maagsappen, dus erg zuur. Brandwonden als gevolg van de lekkage. De huid gloeit en er komt wondvocht door de huid. En daardoor plakt de plaat weer niet en zit je in de cirkel van niet goed kunnen plakken, dus lekkage, dus brandwond, dus wondvocht, dus moeilijk plakken etc. Dat lukt me alleen op te lossen door frequent -meerdere keren per dag- de plaat te verwisselen voordat het kan gaan lekken. Het kost een berg materiaal, constante aandacht en daar ben ik dus -naar schatting- de komende 3 tot 4 dagen mee bezig tot er weer een ‘gezonde’ huid is en de platen gemiddeld 48 uur mogen blijven zitten … Maar ondertussen ben ik door de pijn van zo´n stuk verbrande buikhuid niet de gezelligste in dit huishouden.
Ik hoop dat ik woensdag weer pijnvrij ben, want het is de bedoeling om dat met gezin eens naar die grootste kermis van Europa in Tilburg te gaan. Eens zien hoe dat daar is, en omdat ik denk dat het voor Tim wel een leuke afleiding in zijn zomervakantie is.
Bami met saté
« Nationale hap «vorige«||»volgende» Doggy bag »
7 Comments to “TV-dinner”
Leave a Reply
Facebook
Flickr
RSS
Youtube
Twitter
LinkedIn
FourSquare
GooglePlus
Skype
Email
Nou, ik vind het er zeker wel smakelijk uitzien hoor! En met zo’n kwak ketjap erover en een hap sambal proef je toch niet echt of het goed smaakt of niet. en sate zonder stokjes? Ach, het is toch gemaksvoedsel? Ja, kinderen kunnen vreemd doen, met eten. Thuis willen ze niets, weten niet wat manieren zijn. Als ze dan bij een ander zijn kreeg ik te horen: ‘Die van jou eten ook alles en zo netjes met bestek en ze vroegen zelf een servetje. En ook zo beleefd en vriendelijk.’ Ik vroeg me af of ze het nou werkelijk over mij kinderen had. Jammer dat je nu last van je stoma hebt. Het lijkt me verschrikkelijk pijn doen. Ik piep al als ik een brandblaar heb. Ik hoop dat je woensdag met Dorota en Tim naar Tilburg kunt. De week naar Barcelona, ik zou in september met Daan gaan, gaat niet door. Hij is geopereerd, maar er kan natuurlijk geen gips om. Ziekenhuisopname gaat zeker een week duren en dan zal het volledig herstel nog 4 tot 6 maanden in beslag nemen. Nou ja, als het maar weer goed komt. En bovendien……………half Catalonie staat in brand, dus ik weet ook niet of het dan nog wel kan. Maar eerst iedereen maar beter worden!!
Hoop dat je een goede annuleringsverzekering hebt voor Barcelona. Hoe is de breuk eigenlijk ontstaan?
Ik denk dat woensdag wel door gaat, de huid geneest, ook al kan ik er niet lekker non-stop door slapen.
Zo meteen naar nier-specialist om te praten over (oorzaak van) uitdrogingen ..
Hij struikelde over een stukje loszittend linoleum. Had hij ooit eens losgemaakt om een kabeltje weg te werken. Hij was er al eens eerder over gestruikeld en toen ze hij nog: ‘Jee, ik brak bijna mijn been.’ Ik heb wel een annuleringsverzekering voor Barcelona, maar die zal voor mij niet opgaan. Ik kan immers wel reizen. Maar ik verkies niet te gaan. Nou, dat is dan niet anders. Veel sterkte vanmiddag bij de nierspecialist. Ik hoop dat de oorzaak is gevonden, maar nog beter, dat die afdoende opgelost kan worden!!
Ik krijg verwijzing naar Radbout zkh Nijmegen voor de ‘Short Bowel’ groep. Nefroloog is pas echt nodig als mijn nieren het door uitdroging definitief begeven. (dialyse/transplantatie)
Functie varieert momenteel tussen 9 en 30%
Tja, zo gaat het toch wel wat langzaam hoor. Of ben ik zo ongeduldig. Maar je bent er vaak zo ziek door, dus ik vind iets meer tempo wel van belang. Daan belde, voelde zich nog geen hele Piet, maar vroeg of ik wat ‘lekkers’ mee wilde nemen. Ik had al een doosje kaasvlinders in de tas gedaan. Maar…………chocolade stelde hij toch ook wel op prijs!!
Zoon naar Feyenoord? Tja, dan zou ik ook geen hap vreten door m'n strot krijgen, Paul. Zoals je ziet, voetbal interesseert me meer als jou, ook al is het heel ver over inmiddels. Maar er zijn grenzen, en er is hoop voor je. Ooit was ik als jochie van Tim z'n leeftijd ook in de ban van de ploeg uit Rotjeknor. Tordat m'n oom (fervent Feyenoord-supporter) me eens mee nam naar de Kuip voor de klassieker tegen Ajax: 1-5, en ik was voor de rest van m'n leven genezen.
Hetzelfde verhaal met eten, geef de hoop niet op. Je zult zien, als Tim eenmaal verkering krijgt eet hij alles wat zij eet. Maar net als nu ligt dat niet aan de kok, daarin moet ik je teleurstellen.
Veel plezier in Tilburg. Ik was vorige week in Vlissingen, op de grootste kermis van Zeeland. Oliebollen!!! Eén van die dingen waarvoor ik graag even naar het noorden kom.
Beterschap!
Voorlopig blijf ik bidden dat het voetbal-virus geen grip op hem krijgt. Heb geen zin om ‘s zaterdags langs een weiland door te brengen tussen schreeuwende ouders.
Ja, verkering zal hem veranderen. Misschien hem er op wijzen dat meisjes het fantastisch vinden als jongens ook kunnen koken?
Oliebollen? Las ik laatst niet ergens een Italiaans recept voor gefrituurde deegballen…?